در صحاح گفته است : « اللحى منبت اللحية من الانسان و غيره » « 1 » . در مُغْرب گفته است : « اللحى العظم الذي عليه الاسنان » . پس به مقتضاى نصوص احاديث ، ذقن و طرفين را به دست راست گرفته ، آنچه از مسترسل لحيه در جهت طول از قبضه بيرون افتد ، قصّ و جزّ آن لازم است . [ 137 ] مسألة : در اصلاح ، رعايت تدوير لحيه در جهت عرض مستحب است ، مستند حكم استحباب صحيحهء محمد بن مسلم است از طريق كافى قال : « رأيت أبا جعفر الباقر ( ع ) يأخذ من لحيته ، فقال : دوّرها » « 2 » . [ 138 ] مسألة : موى سفيد - كه در لحيه ظاهر شود - كندن آن مكروه است و حرام نيست و حديث شريف رسول اللّه ( ص ) كه فرموده : « الشيب نور فلا تنتفوه » « 3 » بر نهى تنزيهى محمول است كه مفاد آن كراهت است ، نه نهى تحريمى و آنكه در حديث ديگر فرموده است : « الشيب وقار » « 4 » بر آن دلالت دارد . « و لا بأس به » كه در احاديث اوصياء طاهرين ( ع ) وارد است ، مقصود از آن بيان جواز است ، نه نفى كراهيّت . و پيش من اصحّ آن است كه كراهت در نتف شيب است به خصوص ، امّا قصّ و جزّ مكروه نيست ، چنانچه صدوق - رضوان اللّه تعالى عليه - در فقيه روايت كرده ، گفته است : « كان علي ( ع ) لا يرى بجزّ الشيب بأساً ، و يكره نتفه ، فالنهي عن نتف الشيب نهي كراهية لا نهي تحريم ؛ لأنّ الصادق ( ع ) يقول : « لا بأس بجزّ الشمط و نتفه ، و جزّه أحبّ إليّ من نتفه » « 5 » .

--> ( 1 ) . صحاح اللغة ، ج 6 ، ص 348 . ( 2 ) . الكافي ، ج 6 ، ص 487 ، ح 5 . ( 3 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 130 ، ح 338 . ( 4 ) . مضمون آن در الكافي ، ج 6 ، ص 493 ، ح 5 . ( 5 ) . الكافي ، ج 6 ، ص 492 ، ح 1 .